"Dönüşüm başlıyordu; acı her yerini sarıyor, gözlerinden öfke, acı ve yakarış kıvılcımları saçılıyordu. O ana tanıklık etmiş olsaydınız inanın ki, bir daha aklı selim günlerinize dönemezdiniz. işin kötü yanıysa, bu dönüşümün yalnızca fiziksel olmayışı idi. Saf iyilik ve saf kötülük ayrışıyor, yaşam kaosa tanıklık ediyordu..."
Bu paragraf, Robert Louis Stevenson'ın ölümsüz eserinden bir alıntı değil, yalnızca eserin bende çağrıştırdıkları, ancak çağrışımlar bununla sınırlı değil. Bu kadar kısa bir eserde bir yazar böylesine bir düşünceyi bu derece somut bir şekilde nasıl ifade edebilmiş, insan hayret etmekten kendini alamıyor.
Son Güncelleme (Pazartesi, 06 Eylül 2010 20:59)
Bu yazı üzerindeki tüm haklar saklı olup, izinsiz kullanılması yasaktır.
Çizgi roman ve düz yazı karışımı anlatımıyla bizden, geçimişimizden kopup gelen bir halk efsanesini derleyen bir kitap "Deligücük". Yedi kargası ile diyar diyar Anadolu'da gezinen, herkesin varlığını bildiği ama kim veya ne olduğunu kestiremediği Deligücük, kötülüğün peşinde bir avcı, kurtarıcı, adaletin gölgesi, kadısız ve düzensiz diyarların sessiz adalet dağıtıcısı. Levent Cantek'in Deligücük ve eserin açılımları ile ilgili ön yazısı ise kesinlikle okunmaya değer.
Eserin en önemli özelliği, farklı çizerlerin ve yazarların ortak bir çalışma ve özveri ile bu eseri vücuda getirmesi. Eserin ön yazısında Levent Cantek durumu şu şekilde ifade ediyor:
Son Güncelleme (Pazartesi, 01 Şubat 2010 23:16)
Bu yazı üzerindeki tüm haklar saklı olup, izinsiz kullanılması yasaktır.
