KitapAdı

Bokun bir gözü ve öteki gözü…
İlk başladığımda altını çizdiğim satırların bulunduğu sayfaların arasına küçük kağıtlar koyma işi artık iyice sıkmaya başlamıştı. Kah otobüste kah öğle tatillerinde yemekten feda ederek sıkıştırıp okuduğum Kinyas ve Kayra artık kağıt tomarı toplanan bir topak olmaya başlamıştı.

Okuyanı birden içine alan roman, Hakan Günday’la rastlaşmanın geciktiği için insanı hayıflandırarak ilerleyeme başlıyor. Aslına bakarsanız bu roman benim aklımın ucundan geçemeyeceği gibi hiçbir yerde rast gelmemiştik. Çok sevdiğim bir arkadaşımın bunu okumalısın diye aldığı hediye neticesinde rastladığım bir roman ilk sayfasından itibaren iddiasıyla kendini ortaya serince devamını getirmemek olmazdı.
Daha sonrasında Kinyas ve Kayra’nın yaşadıkları olayların arasında bilinç akışı yazımına devam eden ve sürekli bir karanlık içinde sürüp giden roman satır aralarını aşarak paragraflar halinde sürekli beni çiz diye bağıran cümleleri içinde barındırıyor.

Şehirlerarası insan taşımacılığı yapan ve otobüslerden daha ucuz olan station wagon eski Peugeot’ların yanından hızla geçerken camlara yapışmış suratlar görüyorum. Neden dünyanın başka bir yerinde doğmadıklarını kendilerine soran suratlar…

Moctar’ı öldürmek için bir nedenim yoktu. Yaşamak için de özel bir nedenim yoktu. Ama yine de rahatlamıştım. Hayatı boyunca hiçbir işe yaramamış birini öldürdüm.

Ben sadece tespit edebilirim. Yaşayamam…

Tanıdım kadınları. Biliyorum nasıl yaşadıklarını. Neler içip neler yediklerini. Rimelli gözleriyle süzdükleri hayatı nasıl elekten geçirip yaşadıklarını da biliyorum. Ama yetmedi. Hiçbiri yetmedi. Ne onların birer melek olması, ne de ancak ağaçların kabuğuna kazındığı taktirde kalbi andıracak bir organa sahip olmam işe yaradı. Kadınlar bana fazla geldi.

Adamın ailesi ağıtlar yakar aylarca. Ama Ölüler Günü’nü kutlayan bu esmer insanlar bilirler ölene verecekleri değeri .ölü bir devlet başkanının pek bir farkı yoktur yaşayanından. Konuşması tek fark.

Bazı bazı Kinyas’a kızmak Kayra’ya kızmak, uzun süre romanın neresinde kaybolduğunu hatırlamak için otobüsün camından otoyolu ve mahalle aralarında geçen suratları düşünmek, Kinyas’ın erkek olduğunu bilip Kayra’nın hep eski bir kent kalıntısı olduğunu düşünmek, bazen bu kara hikayeyi kahramanlarıyla sürdüremeyip romanı kapatıp kütüphaneye sıkıştırmak dahilinde hepsi geçti işte…
Kinyas ve Kayra yazarın ilk romanıydı ve bitirdikten sonra hangimizde haydi bir daha yeni bir roman dedirtir bilemiyorum…
Sadece bir tünele giriyorsunuz ve o tünelin bazı zamanlarda kendinizle yüzleşemediğiniz zamanlarda varolaması gereken noktalarda koordinat düzleminizle kesişen noktaları barındırdığını görüp tok bir sesle kapatıyorsunuz romanı. Yüzleşmek ve özellikle en kolay kendini kandırabilen “insan” için yüzleşmek zor bir iş… 

Yazar

29 Mayıs 1976’da Rodos'ta doğan yazar Hakan Günday ilköğretimini Brüksel’de tamamladı.
Ankara’da Tevfik Fikret Lisesi’ni bitirdi ve daha sonra Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Fransızca Mütercim Tercümanlık Bölümü’nde üniversite eğitimine başladı.
Ertesi yıl Universite Libre de Bruxelles’in Siyasal Bilimler bölümüne geçti. Sorna Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’nden girdi. İlk romanı Kinyas ve Kayra 2000, Zargana 2002, Piç 2003, Malafa 2005 ve Azil 2007 yılında Doğan Kitap yayımlandı. İstanbul ve Antalya 'da yaşıyor.

Bağlantılar

Zargana - Hakan Günday (2002)
Piç - Hakan Günday (2003)
Malafa - Hakan Günday (2005)
Azil - Hakan Günday (2007)
Ziyan - Hakan Günday (2009)

| Fazlası...