Kitap

Veba (Limos) - Andreas Frangias

Yayınevi: İthaki

İyi okur bilir ki edebiyatın seyrine yön veren, yeni açılımlara, yeni anlatımlara  gebe önemli eserlerin belki de bir çoğu büyük yokluk, açlık ve acı içindeki dönemlerde yazılmıştır. Sanatçı acıdan beslenir; sesini duyurmak için eline kalem kağıdı alır ve akışına bırakır herşeyi. Yaşadığı tüm acılar, çektiği ızdırapları başka başka biçimlerde, başka başka kişilerde anlatır; hayal gücünün verdiği uçsuz bucaksız enginlikte kendine mekanlar yaratır; şehirler, ülkeler kurar; kendine zamanlar oluşturur.
‘İşte sinekler ve taşlar, doğanın iki temel unsurudur. Gün boyunca yaşam bu ikisiyle ölçülmektedir. Sanırsın ki dünyanın kuruluşundan beri bu böyledir. Sinekler ve taşlar. Hayatın boyunca taş taşıyordun ve sinek topluyordun. Elinden kaçırdığın bir tanesini avuçlamak için elini uzatırken öleceksin. Böylece dünya üzerindeki borcunu azaltmış olacaksın. Hayatın boyunca kaç sinek yakaladığın, kaç defa elinden taş düşürdüğün, gülünç ve aynı zamanda alçak bir insan olduğunu dağın tepesinden haykırırkenki açık isteksizliğin de dahil, tüm bunların hepsi haneye kaydedilmektedir’