Kitap

Neil Gaiman

Değerli dostum Imran, son toplantımızda "sıra bana gelince Koralin'i seçeceğim" diyerek Bahadırımla birlikte iştahlı bir sohbete dalmıştı. Bahadır aynı isimli kitabın "stop motion" animasyonunu seyrettiğini ve çok başarılı olduğunu söylemiş ve doktorumda kitabı anlata anlata bitirememişti.

Kim bekler Imran'a sıra gelmesini; eve döner dönmez siparişini verip heyecanla aldım Koralin'i. "üç ila beş iş günü arasında" geldi. Açtım baktım. Çocuk kitabı işte. Gayet...Şirin. Ardından yazarını gördüm ki. Günlerdir gazetelerin kitap eklerinde okuduğum "HUGO Ödüllü" yazar Neil Gaiman'a aitmiş. Kitabın arkasında Amerikan tarzı şoklama tanıtımlar falan felan. Şu ana kadar etkileyici, merak uyandırıcı hiç bir unsur gözükmüyordu kitapta. Ancak kitabı okumaya başlar başlamaz yazarın kurguladığı dünyanın içinde buldum kendimi.

Evin içinde, Koralin'in yanında bir çift göz oldum izleyen. Kitap biter bitmez Aslıma uzatıp mutlaka okumalısın dedim. Aradan günler geçti bir süre birşey okumadım, üç beş tane film izledim yarım yamalak, bol bol düşündüm. Koralin'i, kitabı, Defnemi, Aslımı, kendimi...Sonra oturup ne var ne yok dökmeye karar verdim düşüncelerimi.

Çocuk kitabı okumayı çok severim diyemeyecegim açıkçası. Gerçi bugüne kadar okuduklarım hiç de azınsanamayacak sayıdadır ama yine de sevemem. Hatta "Çocuklara karşı da çok düşkünümdür, nerde bir çocuk görsem sevmeden, dokunmadan duramam." hiç diyemem. Tam aksine benim çocuklarla aram iyi değildir; hatta berbattır. Zaten çocuklar da sevmez beni; genelde kötü ve kısık gözlerle bakarlar. Bende eğreti dokunurum, neresini tutacağımı bilemem, göstermelik sözlerle şirinliğinden, şekerliğinden bahsederim annesine babasına, suratıma garip bir maske takarım ve aramda mutlaka en az 1,5 metre boşluk bırakırım. Elbette karşımdaki çocuk, süs eşyası değil anlar. Endişelidir çocuklar bana karşı. Hatta yaklaşma konusunda ısrarcı olan birkaç oğlan çocuğunu korkutmuşluğum dahi vardır; bu da itirafım olsun.

Sadece Defnemi ayrı tutarım her çocuktan. Zaten o çocuk değildir. Yaşı ikiyi biraz geçmiş olabilir. Ama o benimle oturur karşılıklı sohbet eder; aksam eve gelirim; "Bugün çok düştüm, canım çok acıdı Defnem" derim. Boynuma sarılır "Bende" der. Evin her bireyi gibi onunda kıymetli odası vardır. Benim bozgun odası; onun define odası. Elimden tutup içeri alır beni. Paco ile gün boyu neler yapmışlar teker teker anlatır; üstelik üç-beş türkçe kelime ve birsürü anlamsız ses ile. Çocuklar dinlemez mesela beni. Ama Defnem dinler. Dinlerken elimi tutar; anlar beni; ikna olursa kabul eder; olmazsa o ikna eder. Yani Defnem çocuk değildir.

İki yaşını biraz geçmiş olabilir. Ama kesinlikle çocuk değildir. Her neyse çocuk kitapları diyordum. Sevmem diyordum. Neden? Çünkü anlamsız bir mesaj verme kaygısı vardır çocuk kitaplarında, insanı aptal yerine koyan bir anlatım tarzı vardır.

Doğruyu ve yanlışı aklı sıra belirlerken o doğrunun ve yanlışın kime göre doğru ve yanlış olduğu tartışmaya açıktır. İnsanı kalıplara sokar çocuk kitapları; neyi yapması ve neyi yapmaması gerektiğini söyler. Böyle kitapları da hiç bir çocuk-insan sevmemelidir. Kitaplar özellikle çocuklar için kaleme alınmış kitaplar alt metinler, mesajlar içermemelidir. Saf ve olduğu gibi olmalıdır. Hayal etmiş bir yazarın izleyicisi olmalıdır çocuklar. "İmkansızlık" yasak olmalıdır çocuk kitaplarında. "Mantık" hiç telaffuz edilmemiş bir kelime olmalıdır.

Hatta bunlara çocuk kitabı denilmemeli, illa bir ismi olacaksa hayal kitapları denmelidir. İşte Koralin tam anlamıyla bir "Hayal Kitabı"dır. Hayal ettiren bir kitaptır. Kabus gibi çöken insanın üstüne ve bitirip kapadıktan sonra üstüne çökmüşlüğü ile yaşamaya devam ettiren bir hikaye. Mesela kitap bittikten sonra Koralin yerine Defnemi koydum. Koralin'in yaşlarına gelmiş gibi hayal ettim. Her oyun oynamak isteyişinde uzun uzun cümleler kurarak onu başından savan anne ve babası olarak hayal ettim kendimizi. Acaba birkaç yıl sonra bende böyle bir herif mi olacağım diye endişelendim.

Sonra Diğer anne ve babanın yerine koydum kendimizi. Ona nasıl bir dünya ve hayat istediğini sormadan inşa ettiğimiz hayat ve dünyaya baktım. Diğer annenin yarattığı gibi istediği her yemeği, her oyuncağı, her kıyafeti, her ama her herşeyi sunarak; körleşmiş tutkumuza esir yapmaya mı çalışıyoruz acaba Defne'yi diye sordum. Sonra birkaç kere evdeki ardiyenin kapısını açarken kendi kendime acaba o koridor burada da açılır mı diye sordum kendime. Sonra aynanın ardına sıkışmış çaresiz buldum kendimi. Defneyi görememenin ne korkunç bir şey olabileceğini hayal ettim. Sırtımdan soğuk terler aktı. Diğer anne ve baba tarafından kar küresine hapsedilerek bir akşam eve gelememeyi hayal ettim. Defnemi izledim. Eminim karnını doyurmak için hiçbir çaba sarfetmezdi ama acaba kendi kendine nasıl yeterdi diye düşündüm.

Tüm gün evin içinde bizi nasıl beklerdi; neler yapardı diye düşündüm. Çaresizliğime, o cam küre içine sıkışmışlığıma lanet okudum. Bağırdım sesimi duyurmak için. Kör bir bağırış.

Defnemi, Paco'yu kuyruğundan tutmuş sokak kapısının önünde ne yapacağını bilemez gördüm. Hakikaten okurken korktum; hayal ederken daha da çok korktum. Ama bu hayaletten, örümcekten, börtüden böcekten kaynaklanan bir korku değildi. Çaresizlikten korktum. Uzak kalmaktan korktum. Ağladım kana kana...

Kendim kendime dedi ki bir psikologa gitmelisin...

Çünkü delirmek üzeresin...

Arka Kapak

Neil Gaiman
İTHAKİ YAYINLARI

"On yıldan fazla bir zaman önce bir çocuk kitabı yazmaya başladım. Bunu beş yaşındaki kızım Holly için yapıyordum. Kitabın başkahramanının bir kız çocuk olmasını ve hikâyenin de değişik ve ilginç bir şekilde tüyler ürpertici olmasını istedim.
... İnsanlar kitabı okumaya başladığında öğrendim ki, çocuklara macera yaşatan, yetişkinlere ise kâbuslar gördüren bir hikâyeymiş bu. Koralin, şimdiye kadar yazdığım en tuhaf, zamanımı en çok alan kitap ve en fazla gurur duyduklarımdan biri..."
Neil Gaiman

"Bayanlar baylar, oğlanlar kızlar, ayağa kalkın ve alkışlayın: Gerçek olan Koralin'dir."
Philip Pullman

"Beni neredeyse korkudan öldürecek kadar büyüleyici ve rahatsız edici bir hikaye..."
Lemony Snicket

"En iyi peri masallarının o ince dehşetine sahip bir başyapıt..."
Terry Pratchett

"Narnia'dan beri, kapı açmak gibi basit bir eylem böylesi bir fantastik yolculuğu başlatmamıştır. Ve Alice tavşan deliğinden aşağı yuvarlandığından beri, hiçbir yolculuk bu kadar görkemli, tuhaf ve korkutucu olmamıştır. Kapıdan geçin; sevgiyi, sihri ve iyiliğin kötülük karşısındaki gücünü keşfedin..."
USA Today

Ne İzlesem

Orijinal adı ''Coraline'' olan eserden uyarlanan animasyon türündeki bu film (2009 yılı - yönetmen: Henry Selick) Türkçe dublajla da izlenebilir.

Ne Okusam

Yazarın diğer sitemizdeki diğer kitapları için TIKLAYINIZ

Yazar

Neil Richard Gaiman (10 Kasım 1960, Portchester, Hampshire) bir çok çizgi romanı da kapsayan fantazi ve bilim kurgu yazarıdır. İngiliz olmasına karşın 2005 itibariyle Minneapolis, Minnesota  yakınlarında oturmaktadır. Mary T. McGrath'le evli olup Holly, Maddy ve Michael isimlerinde üç çocuğu vardır. Kendisi aynı zamanda Sandman isimli çizgi roman serisinin de yaratıcısıdır. Anansi Boys (Anansi Kardeşler) American Gods (Amerikan Tanrıları), Stardust (Yıldız Tozu), Coraline, The Graveyard Book (Mezarlık Kitabı) isimli kitapları da bulunmaktadır.

http://tr.wikipedia.org/wiki/Neil_Gaiman
http://www.neilgaiman.com/

Oyun

Bu güzel öykünün oyunu çıkmasa olmazdı...

Oyun detayları için tıklayınız.

Bağlan

| Fazlası...