Ara

Yazıyooooor!


"Koku" Bulten sizleri bekliyor, ayda iki defa
TIKLA
Yaziyor! Okuyoooor... okutuyor!

Anket

Favori Distopya Romanınız?
 

Twitter'da Takip Et

Haberdar Olun!

Ihlamur Ağacı PDF Yazdır e-Posta

KitapAdı

Ihlamur ağacının gölgesinde ve dostluğunda sürüp giden bir yaşamı samimi ve duru bir dille anlatıyor Esin Çelebi, kitabında. Bakın kısa tuttuğu önsözde nasıl özetliyor kitabını:

"Elinizdeki bu kitap benim yaşam öyküm. Yalın bir öykü. Güzel olan, bu sıradan yaşam sürecindeki çelişkilerin, yanlışlıkların, mutsuzlukların, olanların ve olması gerekip de olmayanların paylaşılması. "Her yüz bir öykü yazar" demiş ozan. Ben de kendime bir ayna tuttum. İşte benden yansımalar." Yıl 1965, Karadeniz'in güzide ili Ordu'da başlıyor Esin Çelebi'nin yaşamı. O doğduğunda ıhlamur ağacı Çelebi'lerin soyuna tanıklık etmeye başlayalı yıllar olmuş. Bu kadim varlıkla yeni doğanın yaşamı kısa sürede bir dotluğa dönüşüyor ve yıllar sonra Ordu'da başlayan bu dostluk İstanbul'a oradan Londra'ya uzayıp gidiyor. Bu kitap sayesinde kısacık insan ömrünün 34 yıllık kesitinden sahnelere şahitlik ediyoruz. Bu şehadet bizi zaman zaman küçük bir çocuğun hayal kırıklıklarına, zaman zaman genç bir kızın aşkla çarpan yüreğine zaman zaman da hayat yolunda savaşmanın ne demek olduğunu bilen bir savaşçının bükülmez iradesine ortak ediyor.

Yağmurlar altında, griden laciverte dönen renkler arasında, samimiyet kokan bir kitap okumak isterseniz, tavsiye ederim. Tıpkı kitabın kendisi gibi ben de sözü fazla uzatmadan sizi kitapla ve küçük Esin'den savaşçı Esin'e evrimi gözleyebileceğiniz anılarla başbaşa bırakıyorum...

 

Kitabın Arkasından

 

"Kötü günler, acılı günler değildir. Kötü günler, acılı geçen günlerle haz arasındaki ayrıcalığı anlamaktan habersiz geçen günlerdir." Rüstem Çelebi (Ordu, 15.12.1995)

"Varoluşun amacına karşın, insan mutlu olamıyorsa, akıl, kurallarına göre uygulanmıyor demektir." Rüstem Çelebi (Ordu, 15.12.1995)

"Gökyüzü ne renktir sizce? Kimileri mavi der, kimileri gri. Peki bu ayrımı yaratan nedir? Geçmişten geleceğe köprü kuran anıların bir tuval üstündeki yaşamsal uyumu? Ya da kök salan bir ağacın karşılaştığı engellerle dansı? Yol uzar gider...

Nereden geldiği bilinmez ve nereye gideceği. Yolun kenarında küçük bir kız ve ona destek olmak istercesine tüm heybetini de ortaya çıkararak, dimdik, hiç yorulmadan ayakta duran bir ıhlamur ağacı. Yağan yağmurlar ikisine de yaşam katarken zaman da onları ayırmak istemektedir sanki. Sanırsınız ki mitolojinin ihtiraslı tanrıları çarpışıyor. Derken yıllar geçer... o küçük kız bir rüzgarla savrulur... koca ıhlamur aynı yerde kalır zaman tepkisiz. Artık ne kız küçüktür, ne de ıhlamur eski ıhlamur!!!" Ali Erdem Çelebi (İstanbul, 08.11.2000)

Bağlantılar

 



Bu sayfayı ekleyin...
  Bu yazı üzerindeki tüm haklar saklı olup, izinsiz kullanılması yasaktır.

Yorumlar  

 
0 # 2011-03-04 00:37
bu kitap benim icin inanilmaz samimi bir dille yazilmis,guzel anilar tasiyan yuzume gulumsemeler ve zaman zaman icimde buruklugunu yasadigim gunlerimi hatirlatti.eline diline bilegine saglik.
Cevap | Alıntı | Alıntı
 

Yorum ekle

Güvenlik kodu
Yenile